Insuline resistentie

Dat Diabetes mellitus type II aan een enorme opmars bezig is in de westerse wereld is geen geheim. De standaard benadering binnen de reguliere geneeskunde echter is fysiologisch niet juist doordat men zich eenzijdig richt op het meten van glucosewaarden in het bloed. Terecht pleit Bikman ervoor dat er meer aandacht zou moeten komen voor het meten van de nuchtere insuline waarde. Stijging van de insuline productie is al 10-20 jaar vóór een stijging van de bloedglucose waarden waarneembaar. Insuline resistentie is de oorzaak, en een stijging van de bloedglucose waarden jaren later is het gevolg. Hiermee is de correlatie met Diabetes 3, de ziekte van Alzheimer dus eenvoudig gelegd.

De gecombineerde bepaling van  insuline en glucose in het bloed geven de mogelijkheid van het bepalen van de zgn. HOMA-index, een indicator voor de mate van Insuline Resistentie. Veelal lukt deze bepaling echter niet via de huisartsen, omdat ze hieraan niet willen meewerken.

Een verhoogde Ca/Mg ratio (Lifestyle ratio) en Ca/P ratio (suikergevoeligheid) zijn voor ons reden om een reeks van bloedwaarden te laten bepalen die de omvang en de mate van insuline resistentie en de gevolgen ervan in termen van laaggradige ontsteking en risico op hart- en vaatziekten in kaart brengen. Deze ‘Insuline Resistentie combi analyse’ is via de webshop van Biocoherence aan te vragen. De uitslag omvat tevens een toelichting op de uitkomsten.