Jodium test2018-11-16T10:59:51+00:00

 

De combinatie van een 24 uurs jodium test en de spot test

Om de lichaamsbehoefte aan jodium te kunnen bepalen wordt gebruik gemaakt van een 24uurs urine jodium test. Deze test is gebaseerd op het concept dat het menselijk lichaam de opgenomen jodium vast houdt totdat de behoefte van het hele lichaam is bereikt. Bij deze test wordt er een 1 tablet van 50 mg jodium/jodide ingenomen voorafgaand aan het verzamelen van de urine gedurende 24 uur. De hoeveelheid uitgescheiden jodium ( in jodide-vorm) is een maat voor de jodium status van het lichaam. Hoe meer jodium er wordt uitgescheiden hoe beter de jodiumstatus. Als de bepaling bij kinderen wordt uitgevoerd is het niet raadzaam om met 50 mg jodide te werken. Benader ons dan om afspraken te maken over een lagere dosering.

Nu zijn er in onze moderne tijd helaas een aantal storende factoren die de uitslag negatief kunnen beïnvloeden:

  1. Jodium behoort tot de groep van elementen die we de ‘halogenen’ noemen. Wanneer er een overmaat aan broom-, fluor- of chloorverbindingen (‘toxische halogenen’) in het lichaam aanwezig is, kan dat een zogenaamde vals-positieve uitslag geven. Het lijkt dan dat het lichaam een betere jodiumstatus heeft dan in werkelijkheid het geval is. Dat komt omdat de toxische halogenen een soort competitie aangaan met jodium en daarmee ook jodium-receptoren kunnen bezetten, daarnaast blokkeren ze, net als zware metalen, de jodiumopname in de cellen.
  2. In de Thyrocyte (cellen van de schildklier) bevindt de natrium / jodide symporter (NIS) zich in het basolaterale membraan. Het perifere jodide komt de thyrocyt binnen via de symporter in het basale membraan en passeert de thyrocyt als jodide om de thyrocyt te verlaten via de apicale membraantransporter net vóór oxidatie en organificatie. In het geval van de symporter moet jodide binden aan een specifiek molecuul die de halide symporter-bindingsplaats wordt genoemd, vóór de cellulaire opname. Goitrogenen concurreren om deze bindingsplaatsen die kunnen leiden tot struma vanwege geïnduceerde jooddeficiëntie. Goitrogenen zoals fluoride en perchloraat binden aan dezelfde plaats als jodium zonder te worden getransporteerd in de cel. Ze worden daarom beschouwd als jodiumtransportremmers. Bromide en thiocyanaat hechten zich ook aan deze bindingsplaats, maar bovendien worden ze in de cel getransporteerd waardoor oxidatie en ‘organificatie’ (de omzetting van anorganisch jodium naar organisch beschikbaar jodide) wordt voorkomen. Hierdoor is jodium niet actief op cellulair niveau.
    De jodium spottest wordt gebruikt voordat jodiumsuppletie wordt gestart. Deze test wordt gebruikt om de aanwezigheid of afwezigheid van ernstig jodiumtekort te bepalen. Deze test is een goede indicator voor de inname van jodium in de voeding.
    De jodium 24-uurs jodiumtest werd ontwikkeld om te bepalen of het lichaam voldoende jodium bevat. Deze test is gebaseerd op onderzoek waaruit blijkt dat zodra alle weefsels van het lichaam verzadigd zijn, extra jodium wordt uitgescheiden in de urine. Er is echter een probleem wanneer een patiënt symptomen van jodiumdeficiëntie vertoont, maar de 24-urige belasting toont jodiumtoereikendheid. Dit wordt waarschijnlijk veroorzaakt door de aanwezigheid van chemicaliën (goitrogenen) in het lichaam die de jodiumabsorptie in de cel blokkeren waardoor de jodiumuitscheiding kunstmatig wordt verhoogd. Urinebromide en -fluoride kunnen ook worden gemeten in het 24-uursmonster.
    Een goede manier om de aanwezigheid van een symporterdefect te bepalen, is door de “spot” jodiumresultaten te vergelijken met de 24-uurs resultaten. Als er na de 24 uurs test een zeer hoge uitscheiding is (> 90% van de jodiumbelasting van 50 mg) maar toch een zeer lage waarde in de “spot’ test wordt bepaald, dan kunt u vaststellen dat het jodium uit de darm absorbeert en toch niet in de cel kan doordringen.
    Onderzoek gedaan door Drs. Abraham, Brownstein en Flechas hebben aangetoond dat de symporterfunctie (NIS) kan worden gestimuleerd door dagelijks 3 gram vitamine C te gebruiken. De ‘organificatie’ wordt gefaciliteerd door een combinatie van Inositol hexanicotinaat 500 mg + vitamine B-2, 100 mg dagelijks.

 

Om de bovengenoemde storende factoren zoveel mogelijk in kaart te brengen komt Biocoherence nieuwe uitgebreide jodium analyse:

De 24uurs urine jodium/broom test samen met de spottest.

Wat meet de jodium test precies.
De standaard 24-uurs jodium test geeft een goed beeld van de jodiumstatus van het lichaam maar zegt niets over de werkelijke opname van jodium in de lichaamscellen. Deze opname is afhankelijk van het functioneren van het jodium-transportsysteem (NIS). Wanneer dit systeem slecht functioneert, en dat kan diverse oorzaken hebben, zal het effect van een jodium suppletie beperkt zijn. Om zeker te weten of eventuele jodium suppletie volgens het standaard jodium-protocol zin heeft is het van belang te weten of het jodium-transport systeem naar behoren functioneert.
De ‘spot’ test toevoeging bij de 24-uurs urine test  laat zien wat het normale niveau van uitscheiding is van Jodium / Broom en/of Chloor en Fluor en wat de (extra) uitscheiding is als gevolg van de inname van de hoge dosering jodium.

Waarom geen jodium test bij de dokter?
De samenstelling van het bloed is als regel geen betrouwbare indicator voor de beschikbaarheid van vitamines en mineralen in de lichaamsweefsels-/cellen. Ook een enkelvoudige jodiumbepaling in een urine monster geeft geen betrouwbaar beeld van de jodium status van het lichaam. Hoewel de situatie van de meeste mineralen uit het haar is af te leiden (HMA) geldt dit niet voor jodium.
Wel is er een secundaire indicator in de vorm van de calcium/kalium verhouding in het haar, ook wel de ’Schildklier ratio’ genoemd. Een afwijkende Ca/K ratio kan een extra reden zijn om onderzoek te doen naar de jodiumstatus van het lichaam.

Ontgiften van fluoride en chloride.
Wanneer de toxische belasting van fluoride of chloride hoog is zal jodium deze verbindingen proberen te verdringen, en het lichaam te “ontgiften”. Het zal dan langer duren voordat bij het slikken van jodium er een optimale jodiumstatus wordt bereikt.

En de toxische metalen?
Belasting met zware metalen zoals bijvoorbeeld lood, kwik en aluminium kan goed worden vastgesteld met de HMA (Haarmineralen analyse) van Biocoherence. Ook deze verbindingen verminderen de jodium opname en zouden niet in het lichaam moeten voorkomen.  Advies kan worden verkregen wat de optimale methode is om het lichaam hiervan te ontgiften.

Het resultaat:
Na 3 maanden suppletie met (als regel) 50 mg van een jodium/jodide combi tablet per dag, zullen de meeste mensen met een normaal lichaamsgewicht die niet blootgesteld zijn aan extreme concentraties goïtrogenen[1], een optimale jodiumstatus in het lichaam bereiken. Praktisch gedefinieerd is dit een toestand waarbij in een test 90% of meer van de ingenomen hoeveelheid jodium in 24 uur wordt uitgescheiden in de urine.

Wanneer alle lichaamsweefsels een optimale jodium concentratie hebben kan worden overgegaan op een veel lagere onderhoudsdosering. Wanneer er geen onderhoudsdosering wordt genomen zal de jodiumstatus geleidelijk aan weer teruglopen en zal na 3-4 maanden opnieuw een te lage status in de 24uurs urinetest naar voren komen.


[1]Goïtrogenen zijn van nature voorkomende fytonutriënten. Ze zijn vooral aanwezig in sojaproducten en rauwe crucifere groenten als broccoli, (bloem)kool en spruitjes. Goïtrogenen kunnen in overmaat de schildklierfunctie benadelen. Rauwe crucifere groenten hebben als nadeel voor de schildklier dat ze de jodiumopname verminderen. Bron: natuurdietisten.nl