Intracellulaire infecties

Bacteriën, schimmels en virussen kunnen een groot aantal ontstekingsreactie veroorzaken die worden gekenmerkt door traditionele ontstekingsparameters zoals koorts, roodheid, pijn, zwelling, vermoeidheid en functieverlies. Jarenlang bestond het beeld dat deze pathogenen met antibiotica worden behandeld, en hiermee de infecties kunnen worden onderdrukt.

Naast de bekende infecties blijken echter veel ziekteverwekkers ook in staat chronische intracellulaire infecties te veroorzaken. Uit de medische literatuur blijkt dat chronische ziektebeelden, maar vooral de daaruit voortvloeiende “postinfectieuze syndromen” gezien de impact op de kwaliteit van leven van veel groter belang zijn dan oorspronkelijk werd aangenomen. Deze intracellulaire infecties kunnen maanden of later aan het licht komen zodat ze niet in verband worden gebracht met de eerdere oorspronkelijk infectie. Deze late reacties op een eerdere infectie worden verantwoordelijk geacht voor een aanzienlijk aantal ziektebeelden, die dan ook een sterk auto-immuun aspect kennen.

“Ik ben nog steeds zo moe, terwijl volgens mijn arts mijn bloed in orde is!…..”

Cell Wall Deficient bacteria (CWBD) – onzichtbaar voor het immuunsysteem
In de wetenschappelijke literatuur verschijnen de laatste jaren steeds meer publicaties over deze “alternatieve vormen” waartoe een bacteriecel kan transformeren waarbij deze

  • Ongevoelig is voor antibiotica,
  • Geen klassiek infectiebeeld geven met verschijnselen als koorts, zwelling, roodheid etc.
  • En tevens onzichtbaar voor het menselijke immuunsysteem.

De meest bekende alternatieve vorm is de L-vorm van bacteriën, waarbij ze een heel dunne, of geheel geen celwand hebben. Tegenwoordig is bekend dat bacteriën diverse organisatievormen van hun celwand hebben. Veel CWBD’s worden inmiddels met “postinfectieuze” ziektebeelden in verband gebracht. Deze CWBD’s zijn “ondergedoken” in de cel, worden niet opgemerkt, maar kunnen wel actief worden. Hierdoor kunnen er dus jaren nadat de oorspronkelijke infecties zijn opgetreden, er alsnog chronische klachten ontstaan.

Welke CWBD’s veroorzaken chronische ziektebeelden
Aeromonas hydrophyla Anaplasma soorten Babesia soorten
Bartonella soorten Bordetella pertussis Bordetella pertussis
Borrelia soorten (Lyme) Chlamydia pneumoniae Chlamydia trachomatis
Coxiella burnetti (Q-koorts) Mycobacterium avis Haemophilis influenzae
Mycobacterium tuberculosis Porphyromonas gingivalis Mycobacterium soorten
Mycoplasma pneumoniae Salmonella enteritica Propionibacterium acnes
Rickettsia soorten Staphylococcus soorten Salmonella soorten
Staphylococcus aureus Ehrlichia soorten (tekenbeet) Streptococcus soorten

De standaard diagnostiek en interventie is niet toereikend!
Naast het feit dat CWDB’s geen klassieke symptomen veroorzaken (en dus niet zichtbaar voor een medisch practicus) zijn ze eveneens moeilijk te diagnosticeren met traditionele methoden zoals:
*  De klassieke kweekmethode. Intracellulaire bacteriën laten zijn niet tot zeer moeilijk kweken en vormen zeer kleine vaak moeilijk te onderscheiden kolonies
*  Serologische methoden: Het aantonen van anti CWDB antigenen in plasma is zinloos. Het immuunsysteem herkent immers deze vorm niet. Daarnaast zijn de meeste immuunglobulines gericht op antigenen die zich in/op de bacteriële celwand bevinden. Een CWBD heeft geen celwand is hierdoor laag immunogeen en nagenoeg ongevoelig voor deze detectiemethode.
* PCR: CWDB specifiek DNA wordt de laatste jaren aangetoond met PCR van patiëntmateriaal. Het nadeel hierbij is dat het onderscheid intracellulair en extracellulair is verdwenen. Daarnaast bevat dit materiaal een zeer groot aantal remmers die de PCR-gevoeligheid negatief beïnvloeden. Het gevolg is een testuitslag met een 30-40% vals-negatieve uitslag. PCR dient dan altijd in combinatie met andere analytische methoden worden gebruikt.

Een nieuwe revolutionaire aanpak die CWDB diagnostiek mogelijk maakt
Biocoherence werkt samen met een geavanceerd laboratorium die een nieuwe gecombineerde analytische aanpak heeft ontwikkeld: Het in situ gebruik van fluorescent gelabelde DNA-probes en morfometrie in bloedcellen. Deze aanpak is gepatenteerd en blijkt in de praktijk zeer goed te werken.

Uniek is dat naast de aanwezigheid van de ziekteverwerker, ook de zg. metabole activiteit in de cellen wordt weergegeven. Wanneer de activiteit 0% is, betekent dit dat de pathogeen niet actief is, bij 100% is de pathogeen zeer actief.

De uitslag ziet er bijvoorbeeld als volgt uit:Op deze wijze is het niet alleen mogelijk om een belangrijke diagnostische stap te zetten maar ook ontstaat zo de mogelijkheid om objectief het effect van een interventie die gericht is op de eliminatie van intracellulaire pathogenen, te monitoren, zowel in termen van de omvang van de infectie als de activiteit van het pathogeen.

Voor wie beschikbaar?
De analyse wordt aangeboden aan therapeuten die actief zijn in de complementaire zorg. Zij kunnen (eventueel met behulp van ondersteuning van Biocoherence Nederland) de uitslag vertalen naar een interventie strategie. Deze strategie is gebaseerd op een wetenschappelijke interpretatie van de type interleukines en andere biomarkers naar een voedings- en supplement aanpak die deze stoffen kunnen onderdrukken of de vorming ervan kan voorkomen.

Voor welke chronische klachten worden gemeten?

Chronische aandoeningen      Pathogenen
Huid

  • Eczeem
  • Psoriasis
  • Staphylococcus aureus
  • Staphylococcus soorten
Gewrichten

  • Reumatische koorts
  • Sarcoïdose
  • Reumatoïde artritus-
  • Streptococcus soorten
  • Staphylococcus
  • Salmonella enteriditidus
  • Aerononas hydrophyla
Darm

  • Ziekte van Crohn
  • Ulcerative colitus
  • Onverklaarbare darmklachten
  • Mycobacterium tuberculosis
  • Mycobacterium avis
  • Mycobacterium soorten
  • Salmonella enteritica
  • Salmonella soorten
Luchtwegen

  • Vermoeidheid
  • Mycobacterium tuberculosis
  • Mycobacterium avis
  • Mycobacterium soorten
  • Salmonella enteritica
  • Salmonella soorten
Bloedvaten

  • Coronair infectieus syndroom
  • Atherosceleores
  • COPD
  • Chlamydia pneumoniae
  • Chlamydia trachomatis
Zoonosen

  • Ziekte van Lyme
  • Q koorts
  • Borrelia burgdorferi
  • Borrelia soorten
  • Bartonella soorten
  • Babesia soorten
  • Coxiella burnetii

Bloed-analyse van ‘enkelvoudige’ pathogenen
Ehrlichia soorten
Mycoplasma pneumoniae
Porphyromonas gingivalis
Propionobacterium acnes
Pseudomonas aeruginosa
Rickettsia soorten